Sód

Sód jest jednym z ważniejszych czynników zwiększających wydalanie wapnia z moczem. Każdy 1g wydalanego sodu powoduje usunięcie 26,3 mg wapnia.  W kamicy wapniowej należy ograniczyć w diecie podaż sodu, ponieważ jego nadmierne spożycie zmniejsza reabsorpcję wapnia w cewce dystalnej, nasilając kalciurię. Wtórnie obniża się w moczu stężenie cytrynianów oraz innych inhibitorów krystalizacji, co ułatwia powstawanie złogów ze szczawianów wapnia na bazie tworzenia soli sodowych z kwasem moczowym, stanowiących pierwotne jądro krystalizacji.
Modyfikacja diety powinna iść w kierunku ograniczenia sodu w pożywieniu poniżej 100 mmoli na dobę = 6g soli kuchennej. Sprzyja temu ograniczenie spożycia ryb wędzonych, konserw mięsnych i rybnych, kiszonych ogórków i kapusty. Wykazano, że duża zawartość sodu w pokarmach powoduje zwiększoną ilość wapnia w moczu.

Spożycie soli w Polsce, podobnie jak w innych krajach europejskich, znacznie przekracza zalecane przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) 5 gramów na dobę, co stanowi ok. 2000 mg sodu (WHO, 2007). W 2007 roku wyniosło ono w naszym kraju ponad 12 g/osobę/d.