Renadyl®-Synbiotyk który wspiera nerki

Renadyl®-Synbiotyk który wspiera nerki

Renadyl® – co to za preparat?

RENADYL

Renadyl® to specjalistyczny probiotyk opracowany z myślą o osobach z chorobami nerek. Zawiera trzy konkretne szczepy bakterii: Lactobacillus acidophilus KB-27, Bifidobacterium longum KB-31 oraz Streptococcus thermophilus KB-19. Są to szczepy, które – według producenta –  mają zdolność przechwytywania i metabolizowania toksyn azotowych w jelitach, zanim te dotrą do krwiobiegu i obciążą nerki.

Renadyl® jest całkowicie bezpieczny, nie można go przedawkować i nie wchodzi w interakcje z lekami, takimi jak ACEI, ARB, inhibitory SGLT2 czy agoniści receptora GLP-1. Może być stosowany również u dzieci i kobiet karmiących.

Dla kogo może być pomocny?

Renadyl® może być rozważany jako uzupełnienie diety u osób z przewlekłą chorobą nerek, szczególnie w stadium 3–5 przed dializą , jeśli nie ma przeciwwskazań. Może również zainteresować pacjentów, którzy chcą wspierać swój mikrobiom w sposób bardziej ukierunkowany na nerki.

Kiedy warto sięgnąć po Renadyl®? Preparat warto włączyć już we wczesnych etapach przewlekłej choroby nerek – od stadium 2 PChN (eGFR < 90 ml/min), aby wspierać naturalne funkcje nerek i mikroflorę jelitową. Stosowanie Renadylu® może być również korzystne u osób:

  • z zespołem metabolicznym,
  • z cukrzycą typu 2 lub nadciśnieniem tętniczym,
  • z przewlekłym stanem zapalnym,
  • z dysbiozą jelitową (np. IBS),

Renadyl® pomaga:

  • stabilizować poziom eGFR,

  • zmniejszać stan zapalny,

  • znacząco obniżać poziom BUN,

  • poprawiać jakość życia pacjentów (QOL),

  • łagodzić objawy takie jak zmęczenie, ból czy obniżone samopoczucie,

  • nie powoduje poważnych działań niepożądanych.

Dodatkowe zalety:

  • wolny od GMO, glutenu, laktozy i metali ciężkich,

  • wyprodukowany w USA zgodnie ze standardami cGMP,

  • brak interakcji z lekami nefrologicznymi,

  • możliwość długotrwałego stosowania.

Nie jest to preparat dla każdego.

Renadyl® nie powinien być stosowany po przeszczepie nerki (ze względu na immunosupresję), ani u osób z ostrym uszkodzeniem nerek, z cewnikami naczyniowymi, aktywnym SIBO czy poważnymi wadami serca. Zawsze warto skonsultować się z lekarzem przed jego zastosowaniem.

Co wyróżnia ten probiotyk?

Renadyl® to jeden z nielicznych probiotyków przebadanych w kontekście funkcji nerek. Zawiera wyłącznie szczepy przeznaczone do metabolizowania konkretnych produktów przemiany materii – takich jak mocznik czy inne toksyny azotowe. To nie jest produkt ogólny 'na wszystko’, tylko ukierunkowany dodatek dla osób z PChN.

Czy można go przedawkować?

Renadyl® jest całkowicie bezpieczny i nie można go przedawkować. Należy jednak stosować go zgodnie z zaleceniem (zwykle 2 razy dziennie).

Kiedy będą pierwsze efekty?

Pierwsze korzyści można zaobserwować po około 3 miesiącach regularnego stosowania. Działanie probiotyku nasila się do 6. miesiąca terapii.

Jak długo można go brać?

Ponieważ probiotyki nie utrzymują się trwale w jelitach, zaleca się długotrwałe i regularne stosowanie, zwłaszcza w PChN.

Warto wiedzieć

Renadyl® nie leczy choroby nerek. Nie zastępuje diety ani leczenia nefrologicznego. Ale może być jednym z małych kroków, które wspierają organizm – szczególnie jeśli chcesz zadbać o swój mikrobiom jelitowy w chorobie przewlekłej.

Zawsze warto wybierać produkty świadomie, bez presji. Renadyl® to opcja – nie obowiązek.

Więcej informacji o preparacie i składzie znajdziesz tutaj:

Renadyl® doskonale wpisuje się w założenia Evidence Based Medicine. Dostępne publikacje dotyczące jego działania i skuteczności można znaleźć na stronach:

🔹 https://renadyl.com/education/clinical-trials/

🔹 https://www.kibowtx.com/science/#publications

Jagoda kamczacka – „SUPEROWOC” w diecie nefrologicznej

Jagoda kamczacka – „SUPEROWOC” w diecie nefrologicznej

Jagoda kamczacka – „SUPEROWOC” w diecie i nefrologicznej

Jagoda kamczacka (Lonicera caerulea) to owoc, który zyskuje coraz większą popularność nie tylko w kuchni, ale również w dietoterapii – także w dietach nerkowych. Ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, przeciwutleniające i wspierające układ krążenia może stanowić cenny element diety wspomagającej leczenie chorób przewlekłych. Może być korzystna dla osób z chorobami nerek, ale w ograniczonych ilościach i przy indywidualnym podejściu, zwłaszcza w przypadku zaawansowanej PChN lub dializ.

Co zawiera jagoda kamczacka?

  • Witamina C – nawet do 180 mg/100 g

  • Polifenole i antocyjany – silne antyoksydanty

  • Potas – ok. 220 mg/100 g

  • Wapń, magnez, żelazo, mangan

  • Błonnik – wspomaga perystaltykę jelit

To tzw. superowoc – jeden z najbogatszych naturalnych źródeł substancji chroniących komórki przed stresem oksydacyjnym.

8 powodów, by sięgać po jagodę kamczacką

  • Działa przeciwzapalnie Łagodzi stany zapalne (stawów, dziąseł, pęcherza), wspomaga regenerację organizmu.

  • Chroni przed nowotworami Dzięki wysokiemu stężeniu antocyjanów i kwasów fenolowych.

  • Wspiera regulację cukru we krwi Może poprawiać wrażliwość insulinową – szczególnie istotne u pacjentów z PChN i cukrzycą.

  • Wspomaga pamięć i układ nerwowy Chroni neurony, wspiera koncentrację i funkcje poznawcze.

  • Chroni wzrok Poprawia mikrokrążenie w siatkówce, wspomaga profilaktykę AMD i zaćmy.

  • Obniża ciśnienie krwi i cholesterol Szczególnie ważne u pacjentów z nadciśnieniem i ryzykiem sercowo-naczyniowym.

  • Działa moczopędnie i przeciwbakteryjnie Może wspierać leczenie infekcji dróg moczowych, także w kontekście kamicy.

  • Silny antyoksydant Spowalnia procesy starzenia i działa ochronnie na wątrobę.

Grupa pacjentów Ocena spożycia jagody kamczackiej
Wczesna PChN (G1–G3a)        Można spożywać w umiarkowanych ilościach (30–50 g/dzień)
PChN z hiperkaliemią (K >5,5mmol/l)       Ograniczyć lub kontrolować ilość (do 20–30 g i pod nadzorem)
Hemodializowani       Ostrożnie
Kamica nerkowa szczawianowa         Niskie szczawiany – bezpieczniejsze niż np. truskawki czy maliny

Jak wprowadzić ją do jadłospisu?

Jagodę kamczacką można spożywać:

  • na surowo – jako przekąskę

  • w koktajlach i smoothie

  • jako dodatek do owsianki czy jaglanki

  • w formie soku, syropu, przetworów (niskocukrowych)

❄️ Wskazówka: świetnie znosi mrożenie – nie traci wielu cennych właściwości.

Praktyczne wskazówki:

Najlepiej świeże lub mrożone. Nie zaleca się spożycia koncentratów, syropów czy suszonych owoców bez kontroli, ze względu na stężenie potasu i cukrów prostych. Idealne jako dodatek do owsianki, koktajlu z niskopotasowych owoców (np. borówek), lub jako element diety bogatej w przeciwutleniacze. Nie łączyć z dużą ilością produktów bogatych w

Zalecana przy leczeniu infekcji dróg moczowych

Podobnie jak borówki, jagody kamczackie zawierają substancje, które mogą pomóc zapobiegać przyleganiu bakterii do ścian pęcherza moczowego. Infekcje te są bardzo powszechnym problemem u kobiet i jagody kamczackie mogą być przydatne w zapobieganiu tego typu infekcjom.

Fosfor i Chleb w Diecie Nerkowej: Jak Wybierać Chleb, Który Dba o Nerki?

Fosfor i Chleb w Diecie Nerkowej: Jak Wybierać Chleb, Który Dba o Nerki?

 Jak Wybierać Chleb, Który Dba o Nerki?

 

Fosfor jest pierwiastkiem występującym we wszystkich rodzajach pożywienia. Dla organizmu jest ważny jako budulec kości i zębów. Zapotrzebowanie naszego organizmu na fosfor jest niewielkie i zazwyczaj spożywamy go za dużo.
Zdrowe nerki, tak jak w przypadku wody, sodu i potasu, skutecznie usuwają nadmiar fosforu z moczem. Niewydolne nerki tracą zdolność wydalania fosforu stosunkowo wcześnie, stąd  zaczyna stopniowo gromadzić się w organizmie już u pacjentów ze średnio zaawansowaną niewydolnością nerek. Wraz z postępem niewydolności rośnie stężenie fosforu we krwi.To z kolei może powodować poważne problemy zdrowotne, takie jak osłabienie kości, swędzenie skóry oraz zwiększone ryzyko chorób serca.

Dlaczego nadmiar fosforu jest groźny dla nerek?

Nadmiar fosforu w organizmie nie jest odczuwany bezpośrednio po spożyciu bogatych w fosfor produktów, lecz objawi się za kilka miesięcy bólami kości i stawów! Po latach dojdzie również do zaawansowanej, wtórnej nadczynności przytarczyc i przyśpieszenia wapnienia ścian naczyń krwionośnych,

 

Wysokie stężenie fosforu we krwi (hiperfosfatemia) może prowadzić do:

  • Odwapnienia kości, co zwiększa ryzyko osteoporozy i złamań.
  • Dochodzi do obniżenia stężenia wapnia we krwi poprzez wytrącanie się soli wapniowo-fosforanowych odkładających się w postaci złogów w sercu, mięśniach i naczyniach krwionośnych,
  • Zaburzeń hormonalnych,

Zmiany w zaleceniach dotyczących fosforu

Tradycyjnie, osobom z chorobami nerek zalecano unikanie chleba pełnoziarnistego na rzecz białego pieczywa ze względu na większą zawartość fosforu w produktach pełnoziarnistych. Jednak aktualne badania wykazały, że istotnym czynnikiem jest biodostępność fosforu, czyli stopień, w jakim organizm go wchłania.

Fosfor w produktach roślinnych (np. w pełnych ziarnach, fasoli, orzechach czy soczewicy) występuje głównie w postaci fitynianów, które organizm człowieka przyswaja jedynie w około 30%. Dla porównania, fosfor zawarty w mięsie i nabiale jest wchłaniany na poziomie 80-90%, a fosfor z dodatków do żywności niemal w 100%. W 2020 roku  zostały zaktualizowane wytyczne dotyczące diety dla osób z przewlekłą chorobą nerek, podkreślając znaczenie źródła fosforu w ocenie jego wpływu na organizm.

Dzięki tej wiedzy obecne zalecenia pozwalają na umiarkowane spożycie pełnoziarnistego pieczywa przez osoby z PChN, zwłaszcza jeśli ich poziom fosforu we krwi jest stabilny. Kluczowe jest unikanie dodatków fosforanowych, które są znacznie bardziej problematyczne niż naturalny fosfor zawarty w ziarnach.

Ważne!

Największy wpływ na stężenie fosforu we krwi u osób z PChN ma zawartość
w diecie fosforanów nieorganicznych i produktów pochodzenia zwierzęcego, a
najmniejszy – zawartość produktów pochodzenia roślinnego.

 

Chleb w diecie nerkowej – na co zwrócić uwagę?

Chleb to podstawowy element codziennej diety, ale nie wszystkie jego rodzaje są odpowiednie dla osób z PChN. Wybierając chleb, warto zwrócić uwagę na:

  1. Unikanie fosforanów dodanych – Niektóre chleby, zwłaszcza pieczywo paczkowane i długo przechowywane. Warto sprawdzać skład na etykietach.
  2. Zawartość pełnych ziaren – Pełnoziarniste pieczywo zawiera więcej błonnika i składników odżywczych, ale także więcej naturalnego fosforu. Ponieważ naturalny fosfor z roślin jest gorzej przyswajalny niż ten z produktów zwierzęcych czy dodatków spożywczych, osoby z PChN mogą spożywać pełnoziarniste pieczywo w umiarkowanych ilościach.
  3. Sód i konserwanty – Oprócz fosforu warto kontrolować zawartość sodu, który może prowadzić do nadciśnienia i zatrzymywania wody w organizmie, co dodatkowo obciąża nerki.
  4. Domowe wypieki i pieczywo rzemieślnicze – Pieczywo wypiekane tradycyjnie, bez dodatków chemicznych, może być lepszym wyborem niż sklepowe wersje zawierające fosforany.
  5. Zawartość błonnika – Błonnik pomaga regulować poziom cukru we krwi i wspiera zdrowie jelit, co jest istotne dla osób z chorobami nerek.

 

Chleb na zakwasie a dieta nerkowa

Chleb na zakwasie często budzi zainteresowanie, jednak nie zawsze jest najlepszym wyborem dla osób z chorobami nerek. Proces fermentacji nadaje mu charakterystyczny smak, ale niekoniecznie zwiększa jego wartość odżywczą. Większość chlebów na zakwasie produkowana jest z białej mąki, co oznacza, że ma mniej błonnika i składników odżywczych niż chleb pełnoziarnisty. Zawsze warto sprawdzać etykiety, aby upewnić się, że zawiera pełne ziarna.

Czy chleb żytni jest dobry dla nerek?

Nie każdy chleb żytni jest pełnoziarnisty. Wiele komercyjnych chlebów żytnich produkowanych jest z oczyszczonej mąki żytniej, podobnie jak biały chleb pszenny. Aby mieć pewność, że wybierasz zdrową opcję, szukaj chleba z „mąki żytniej pełnoziarnistej”.

Polecane rodzaje chleba dla osób z chorobami nerek

  • Chleb żytni pełnoziarnisty – Lepsza opcja niż zwykły chleb żytni, bogaty w błonnik i minerały.
  • Chleb pszenny niskobiałkowy – Specjalistyczne pieczywo dla osób na diecie niskobiałkowej, często zalecanej w PChN.
  • Chleb owsiany lub orkiszowy – Alternatywa dla tradycyjnego pieczywa pełnoziarnistego, z korzystniejszym profilem składników mineralnych.

Podsumowanie

Osoby z chorobami nerek powinny świadomie wybierać pieczywo, zwracając uwagę na zawartość fosforu, sodu i błonnika. Pełnoziarniste pieczywo jest obecnie uznawane za lepszy wybór niż biały chleb, ponieważ fosfor w nim zawarty jest mniej przyswajalny. Unikanie wysoko przetworzonych produktów i sięganie po naturalne, domowe wypieki może pomóc w utrzymaniu zdrowej diety.

 

 

 

 

Żywienie w Okresie Leczenia Nerkozastępczego

Żywienie w Okresie Leczenia Nerkozastępczego

Żywienie w okresie leczenia nerkozastępczego

Pacjenci, którzy zostali zakwalifikowani do przewlekłego leczenia za pomocą hemodializy (HD i DO), powinni rozpocząć edukację dietetyczną od razu po rozpoczęciu leczenia nerkozastępczego. Wczesna edukacja jest kluczowa, aby wyjaśnić specyficzne zasady żywienia na tym etapie leczenia.

Pacjenci rozpoczynający leczenie dializami muszą dokonać bardzo dużo zmian w sposobie żywienia w porównaniu z okresem leczenia zachowawczego, a dotyczy one w szczególności zawartości w diecie białka, płynów, fosforu, sodu i potasu

Odpowiednia wiedza żywieniowa i umiejętność samodzielnego komponowania jadłospisów wywierają znaczący wpływ na przestrzeganie zaleceń dietetycznych, a w konsekwencji pozwalają na opóźnienie postępu choroby, Należy jednak pamiętać, że pacjenci dializowani są w grupie dużego ryzyka niedożywienia białkowo-energetycznego, które stanowi jedną z głównych przyczyn śmiertelności.

 

Zasady diety w hemodializie i dializie otrzewnowej

Obie diety mają na celu wspieranie zdrowia pacjentów z chorobami nerek, ale różnią się w zależności od metody dializy i związanych z nią specyficznych potrzeb i ograniczeń dietetycznych.

żywienie w okresie leczenia nerkozastępczego