Dieta rotacyjna w PChN


Renadyl® to specjalistyczny probiotyk opracowany z myślą o osobach z chorobami nerek. Zawiera trzy konkretne szczepy bakterii: Lactobacillus acidophilus KB-27, Bifidobacterium longum KB-31 oraz Streptococcus thermophilus KB-19. Są to szczepy, które – według producenta – mają zdolność przechwytywania i metabolizowania toksyn azotowych w jelitach, zanim te dotrą do krwiobiegu i obciążą nerki.
Renadyl® jest całkowicie bezpieczny, nie można go przedawkować i nie wchodzi w interakcje z lekami, takimi jak ACEI, ARB, inhibitory SGLT2 czy agoniści receptora GLP-1. Może być stosowany również u dzieci i kobiet karmiących.
Renadyl® może być rozważany jako uzupełnienie diety u osób z przewlekłą chorobą nerek, szczególnie w stadium 3–5 przed dializą , jeśli nie ma przeciwwskazań. Może również zainteresować pacjentów, którzy chcą wspierać swój mikrobiom w sposób bardziej ukierunkowany na nerki.
Kiedy warto sięgnąć po Renadyl®? Preparat warto włączyć już we wczesnych etapach przewlekłej choroby nerek – od stadium 2 PChN (eGFR < 90 ml/min), aby wspierać naturalne funkcje nerek i mikroflorę jelitową. Stosowanie Renadylu® może być również korzystne u osób:
stabilizować poziom eGFR,
zmniejszać stan zapalny,
znacząco obniżać poziom BUN,
poprawiać jakość życia pacjentów (QOL),
łagodzić objawy takie jak zmęczenie, ból czy obniżone samopoczucie,
nie powoduje poważnych działań niepożądanych.
wolny od GMO, glutenu, laktozy i metali ciężkich,
wyprodukowany w USA zgodnie ze standardami cGMP,
brak interakcji z lekami nefrologicznymi,
możliwość długotrwałego stosowania.
Renadyl® nie powinien być stosowany po przeszczepie nerki (ze względu na immunosupresję), ani u osób z ostrym uszkodzeniem nerek, z cewnikami naczyniowymi, aktywnym SIBO czy poważnymi wadami serca. Zawsze warto skonsultować się z lekarzem przed jego zastosowaniem.
Renadyl® to jeden z nielicznych probiotyków przebadanych w kontekście funkcji nerek. Zawiera wyłącznie szczepy przeznaczone do metabolizowania konkretnych produktów przemiany materii – takich jak mocznik czy inne toksyny azotowe. To nie jest produkt ogólny 'na wszystko’, tylko ukierunkowany dodatek dla osób z PChN.
Renadyl® jest całkowicie bezpieczny i nie można go przedawkować. Należy jednak stosować go zgodnie z zaleceniem (zwykle 2 razy dziennie).
Pierwsze korzyści można zaobserwować po około 3 miesiącach regularnego stosowania. Działanie probiotyku nasila się do 6. miesiąca terapii.
Ponieważ probiotyki nie utrzymują się trwale w jelitach, zaleca się długotrwałe i regularne stosowanie, zwłaszcza w PChN.
Renadyl® nie leczy choroby nerek. Nie zastępuje diety ani leczenia nefrologicznego. Ale może być jednym z małych kroków, które wspierają organizm – szczególnie jeśli chcesz zadbać o swój mikrobiom jelitowy w chorobie przewlekłej.
Zawsze warto wybierać produkty świadomie, bez presji. Renadyl® to opcja – nie obowiązek.
Renadyl® doskonale wpisuje się w założenia Evidence Based Medicine. Dostępne publikacje dotyczące jego działania i skuteczności można znaleźć na stronach:
🔹 https://renadyl.com/education/clinical-trials/
🔹
Jagoda kamczacka (Lonicera caerulea) to owoc, który zyskuje coraz większą popularność nie tylko w kuchni, ale również w dietoterapii – także w dietach nerkowych. Ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, przeciwutleniające i wspierające układ krążenia może stanowić cenny element diety wspomagającej leczenie chorób przewlekłych. Może być korzystna dla osób z chorobami nerek, ale w ograniczonych ilościach i przy indywidualnym podejściu, zwłaszcza w przypadku zaawansowanej PChN lub dializ.
Witamina C – nawet do 180 mg/100 g
Polifenole i antocyjany – silne antyoksydanty
Potas – ok. 220 mg/100 g
Wapń, magnez, żelazo, mangan
Błonnik – wspomaga perystaltykę jelit
To tzw. superowoc – jeden z najbogatszych naturalnych źródeł substancji chroniących komórki przed stresem oksydacyjnym.
Działa przeciwzapalnie Łagodzi stany zapalne (stawów, dziąseł, pęcherza), wspomaga regenerację organizmu.
Chroni przed nowotworami Dzięki wysokiemu stężeniu antocyjanów i kwasów fenolowych.
Wspiera regulację cukru we krwi Może poprawiać wrażliwość insulinową – szczególnie istotne u pacjentów z PChN i cukrzycą.
Wspomaga pamięć i układ nerwowy Chroni neurony, wspiera koncentrację i funkcje poznawcze.
Chroni wzrok Poprawia mikrokrążenie w siatkówce, wspomaga profilaktykę AMD i zaćmy.
Obniża ciśnienie krwi i cholesterol Szczególnie ważne u pacjentów z nadciśnieniem i ryzykiem sercowo-naczyniowym.
Działa moczopędnie i przeciwbakteryjnie Może wspierać leczenie infekcji dróg moczowych, także w kontekście kamicy.
Silny antyoksydant Spowalnia procesy starzenia i działa ochronnie na wątrobę.
| Grupa pacjentów | Ocena spożycia jagody kamczackiej |
|---|---|
| Wczesna PChN (G1–G3a) | Można spożywać w umiarkowanych ilościach (30–50 g/dzień) |
| PChN z hiperkaliemią (K >5,5mmol/l) | Ograniczyć lub kontrolować ilość (do 20–30 g i pod nadzorem) |
| Hemodializowani | Ostrożnie |
| Kamica nerkowa szczawianowa | Niskie szczawiany – bezpieczniejsze niż np. truskawki czy maliny |
Jagodę kamczacką można spożywać:
na surowo – jako przekąskę
w koktajlach i smoothie
jako dodatek do owsianki czy jaglanki
w formie soku, syropu, przetworów (niskocukrowych)
❄️ Wskazówka: świetnie znosi mrożenie – nie traci wielu cennych właściwości.
Najlepiej świeże lub mrożone. Nie zaleca się spożycia koncentratów, syropów czy suszonych owoców bez kontroli, ze względu na stężenie potasu i cukrów prostych. Idealne jako dodatek do owsianki, koktajlu z niskopotasowych owoców (np. borówek), lub jako element diety bogatej w przeciwutleniacze. Nie łączyć z dużą ilością produktów bogatych w
Podobnie jak borówki, jagody kamczackie zawierają substancje, które mogą pomóc zapobiegać przyleganiu bakterii do ścian pęcherza moczowego. Infekcje te są bardzo powszechnym problemem u kobiet i jagody
Fosfor jest pierwiastkiem występującym we wszystkich rodzajach pożywienia. Dla organizmu jest ważny jako budulec kości i zębów. Zapotrzebowanie naszego organizmu na fosfor jest niewielkie i zazwyczaj spożywamy go za dużo.
Zdrowe nerki, tak jak w przypadku wody, sodu i potasu, skutecznie usuwają nadmiar fosforu z moczem. Niewydolne nerki tracą zdolność wydalania fosforu stosunkowo wcześnie, stąd zaczyna stopniowo gromadzić się w organizmie już u pacjentów ze średnio zaawansowaną niewydolnością nerek. Wraz z postępem niewydolności rośnie stężenie fosforu we krwi.To z kolei może powodować poważne problemy zdrowotne, takie jak osłabienie kości, swędzenie skóry oraz zwiększone ryzyko chorób serca.
Nadmiar fosforu w organizmie nie jest odczuwany bezpośrednio po spożyciu bogatych w fosfor produktów, lecz objawi się za kilka miesięcy bólami kości i stawów! Po latach dojdzie również do zaawansowanej, wtórnej nadczynności przytarczyc i przyśpieszenia wapnienia ścian naczyń krwionośnych,
Wysokie stężenie fosforu we krwi (hiperfosfatemia) może prowadzić do:
Tradycyjnie, osobom z chorobami nerek zalecano unikanie chleba pełnoziarnistego na rzecz białego pieczywa ze względu na większą zawartość fosforu w produktach pełnoziarnistych. Jednak aktualne badania wykazały, że istotnym czynnikiem jest biodostępność fosforu, czyli stopień, w jakim organizm go wchłania.
Fosfor w produktach roślinnych (np. w pełnych ziarnach, fasoli, orzechach czy soczewicy) występuje głównie w postaci fitynianów, które organizm człowieka przyswaja jedynie w około 30%. Dla porównania, fosfor zawarty w mięsie i nabiale jest wchłaniany na poziomie 80-90%, a fosfor z dodatków do żywności niemal w 100%. W 2020 roku zostały zaktualizowane wytyczne dotyczące diety dla osób z przewlekłą chorobą nerek, podkreślając znaczenie źródła fosforu w ocenie jego wpływu na organizm.
Dzięki tej wiedzy obecne zalecenia pozwalają na umiarkowane spożycie pełnoziarnistego pieczywa przez osoby z PChN, zwłaszcza jeśli ich poziom fosforu we krwi jest stabilny. Kluczowe jest unikanie dodatków fosforanowych, które są znacznie bardziej problematyczne niż naturalny fosfor zawarty w ziarnach.
Ważne!
Największy wpływ na stężenie fosforu we krwi u osób z PChN ma zawartość
w diecie fosforanów nieorganicznych i produktów pochodzenia zwierzęcego, a
najmniejszy – zawartość produktów pochodzenia roślinnego.
Chleb to podstawowy element codziennej diety, ale nie wszystkie jego rodzaje są odpowiednie dla osób z PChN. Wybierając chleb, warto zwrócić uwagę na:
Chleb na zakwasie często budzi zainteresowanie, jednak nie zawsze jest najlepszym wyborem dla osób z chorobami nerek. Proces fermentacji nadaje mu charakterystyczny smak, ale niekoniecznie zwiększa jego wartość odżywczą. Większość chlebów na zakwasie produkowana jest z białej mąki, co oznacza, że ma mniej błonnika i składników odżywczych niż chleb pełnoziarnisty. Zawsze warto sprawdzać etykiety, aby upewnić się, że zawiera pełne ziarna.
Nie każdy chleb żytni jest pełnoziarnisty. Wiele komercyjnych chlebów żytnich produkowanych jest z oczyszczonej mąki żytniej, podobnie jak biały chleb pszenny. Aby mieć pewność, że wybierasz zdrową opcję, szukaj chleba z „mąki żytniej pełnoziarnistej”.
Osoby z chorobami nerek powinny świadomie wybierać pieczywo, zwracając uwagę na zawartość fosforu, sodu i błonnika. Pełnoziarniste pieczywo jest obecnie uznawane za lepszy wybór niż biały chleb, ponieważ fosfor w nim zawarty jest mniej przyswajalny. Unikanie wysoko przetworzonych produktów i sięganie po naturalne, domowe wypieki może pomóc w utrzymaniu zdrowej diety.
Pacjenci, którzy zostali zakwalifikowani do przewlekłego leczenia za pomocą hemodializy (HD i DO), powinni rozpocząć edukację dietetyczną od razu po rozpoczęciu leczenia nerkozastępczego. Wczesna edukacja jest kluczowa, aby wyjaśnić specyficzne zasady żywienia na tym etapie leczenia.
Pacjenci rozpoczynający leczenie dializami muszą dokonać bardzo dużo zmian w sposobie żywienia w porównaniu z okresem leczenia zachowawczego, a dotyczy one w szczególności zawartości w diecie białka, płynów, fosforu, sodu i potasu
Odpowiednia wiedza żywieniowa i umiejętność samodzielnego komponowania jadłospisów wywierają znaczący wpływ na przestrzeganie zaleceń dietetycznych, a w konsekwencji pozwalają na opóźnienie postępu choroby, Należy jednak pamiętać, że pacjenci dializowani są w grupie dużego ryzyka niedożywienia białkowo-energetycznego, które stanowi jedną z głównych przyczyn śmiertelności.
Zasady diety w hemodializie i dializie otrzewnowej
Obie diety mają na celu wspieranie zdrowia pacjentów z chorobami nerek, ale różnią się w zależności od metody dializy i związanych z nią specyficznych potrzeb i ograniczeń dietetycznych.
żywienie w okresie leczenia nerkozastępczego