utworzone przez doktorbarbara | kwi 23, 2024 | artykuł edukacyjny
„Droga do lepszego zdrowia: Badanie skuteczności diety ketonowej w ADPKD”(Autosomalna dominująca wielotorbielowatość nerek )
ADPKD, czyli autosomalna dominująca wielotorbielowatość nerek, to choroba genetyczna charakteryzująca się tworzeniem licznych torbieli w nerkach i innych narządach. Oprócz nerek torbiele mogą występować także w wątrobie, trzustce i śledzionie. Choroba może prowadzić do powstawania tętniaków naczyń. Dziedziczenie choroby jest niezależne od płci i odbywa się z pokolenia na pokolenie. Każdy chory ma 50% szans na przekazanie mutacji swojemu potomstwu.Nieleczona wielotorbielowatość nerek może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i ostatecznie do niewydolności nerek.
Jednym ze sposobów leczenia ADPKD jest zmiana stylu życia i odżywiania.
Ostatnio w centrum uwagi znalazły się terapeutyczne podejścia dietetyczne do ADPKD, a wśród osób dotkniętych ADPKD istnieje bardzo duże zainteresowanie w jaki sposób dieta i odżywianie mogą korzystnie wpływać na ich chorobę.
Wśród ekspertów panuje opinia ;
Uważa się, że komórki cyst w ADPKD czerpią energię z glukozy i nie są w stanie metabolizować kwasów tłuszczowych i ketonów. Wydaje się, że diety wysokowęglowodanowe i styl życia prowadzące do hiperglikemii pogarszają postęp ADPKD. Ponadto czynniki stresogenne dla nerek, takie jak szczawiany, fosforany i kwas moczowy, które prowadzą do obciążenia mikrokryształami kanalików nerkowych, wydają się przyspieszać postęp choroby.
Glukoza ma znaczący wpływ na rozwój torbieli nerek (1). Badania sugerują, że wysoki poziom glukozy zwiększa aktywność kanału chlorkowego ANO1, co może prowadzić do powiększenia torbieli nerek(2). Co ciekawe, wielu pacjentów z ADPKD ma również cukrzycę typu 2, co dodatkowo podnosi poziom glukozy we krwi.
Czy dieta ketonowa jest dobra dla ADPKD? Wyniki badań
Dieta ketogenna okazała się skuteczna w kontrolowaniu wielotorbielowatości nerek w pierwszym randomizowanym, kontrolowanym badaniu klinicznym dotyczącym ketogennej terapii metabolicznej w leczeniu ADPKD.
Badanie I
S. Strubl, S. Oehm, J.A. Torres, F. Grundmann, et al.
Ketogenic dietary interventions in autosomal dominant polycystic kidney disease-a retrospective case series study: first insights into feasibility, safety and effects
Clin. Kidney J., 15 (2022),
Badanie przeprowadzone przez Thomasa Weimbsa i jego zespół wykazało, że pacjenci, którzy stosowali dietę ketogenną przez średnio 6 miesięcy, zgłaszali poprawę samopoczucia, masy ciała oraz problemów zdrowotnych związanych z ADPKD.
W badaniu wzięło udział łącznie 131 pacjentów z ADPKD. W sumie 86% uczestników zgłosiło, że interwencja dietetyczna poprawiła ich ogólny stan zdrowia, 67% opisało poprawę w zakresie problemów zdrowotnych związanych z ADPKD, 90% zaobserwowało znaczną utratę wagi,
Badanie obejmowało trzy interwencje, które wywoływały stan ketozy:
- Dieta ketogeniczna, charakteryzująca się bardzo niskim spożyciem węglowodanów, wysokim spożyciem tłuszczów i umiarkowanym spożyciem białka.
2. Dieta ograniczona czasowo, polegająca na zastosowania tzw. okna żywieniowego.
3. Ograniczenie kalorii, polegające na spożywaniu mniejszej ilości kalorii niż zwykle.
Możliwe skutki uboczne diety ketonowej u osób z policystyczną chorobą nerek
Badania wykazały, że dieta ketogeniczna może wywołać pewne skutki uboczne u osób z policystyczną chorobą nerek, takie jak zmęczenie, głód, nieświeży oddech, ból głowy, nadmierne pragnienie oraz tzw. „ketogrypa”. Jednakże te objawy zazwyczaj ustępują w miarę czasu.
Innym potencjalnym skutkiem ubocznym jest wzrost poziomu cholesterolu, co zgłosiło 22 uczestników badania. Obserwowano wzrost całkowitego cholesterolu o 13 mg/dl oraz cholesterolu LDL o 8,5 mg/dl, ale nie zaobserwowano zmian w trójglicerydach ani cholesterolu HDL.
wnioski z badania
Wstępne dane wskazują, że keto dieta może być bezpieczna, i potencjalnie korzystna dla pacjentów z ADPKD, podkreślając, że prospektywne badania kliniczne są uzasadnione w celu potwierdzenia tych wyników w kontrolowanych warunkach i wyjaśnienia wpływu KETO DIETY szczególnie na czynność nerek i progresję torbieli.
Badanie II
Cukoski,et all. Cell Reports Medicine 2023. Feasibility and impact of ketogenic dietary interventions in polycystic kidney disease: KETO-ADPKD-a randomized controlled trial.
Badanie kliniczne przeprowadzone na Uniwersytecie w Kolonii sugeruje, że dieta ketogeniczna może mieć korzystny wpływ na dziedziczną autosomalną dominującą wielotorbielowatość nerek (ADPKD). Przeprowadzone przez profesora dr Romana-Ulricha Müllera i jego zespół badanie, nazwane Keto-ADPKD, zostało opublikowane w renomowanym czasopiśmie „Cell Reports Medicine”.
Wyniki sugerują obiecujące efekty stosowania diety ketogenicznej jako potencjalnej metody leczenia tej choroby. Odkrycia te są ważne, ponieważ sugerują możliwość wprowadzenia interwencji dietetycznych jako sposobu na zwalczanie ADPKD
wyniki badań
Ostateczne wyniki badania, potwierdziły pozytywny wpływ przejścia na dietę ketogenną na czynność nerek pacjentów z ADPKD. W badaniu uczestniczyło 66 pacjentów, którzy zostali podzieleni na trzy grupy: pierwsza grupa stosowała dietę ketogenną przez trzy miesiące, druga grupa raz w miesiącu przez trzy dni przestrzegała diety zerowej, ograniczając się do picia jedynie wody, a trzecia grupa kontrolna przestrzegała standardowych zaleceń dietetycznych.
Już po trzech miesiącach zaobserwowano pozytywne zmiany w ważnych parametrach, takich jak czynność nerek, i nie wystąpiły żadne nieoczekiwane skutki uboczne. Pozytywne zmiany w funkcjonowaniu nerek były istotne statystycznie i przekroczyły oczekiwania badaczy. W trakcie badania pacjenci określili dietę ketogenną jako „łatwą do realizacji”, co świadczy o silnej motywacji i zdolności do samodzielnego kontrolowania swojego stanu poprzez wybór diety. Często lekarze zakładają, że ich pacjenci i tak nie są w stanie przestrzegać diety, więc nawet nie próbują.
Podsumowanie
utworzone przez doktorbarbara | lut 17, 2024 | artykuł edukacyjny
Kawa
Toczy się wiele dyskusji na temat wpływu kawy na zdrowie. W jednej chwili słyszymy, że kawa jest dla nas dobra, a w następnej, że jest szkodliwa. Gdzie więc leży prawda? Istnieje wiele powodów, dla których może pojawiać się tyle sprzecznych raportów na temat kawy – różne projekty badań, różne populacje badawcze, różne finansowanie ze strony przemysłu, nie wspominając o liczbie różnych ziaren kawy oraz różnych sposobach przygotowywania i picia kawy.
Warto zauważyć, że skutki picia kawy mogą być zróżnicowane w zależności od indywidualnych czynników zdrowotnych i stanu choroby nerek, dlatego ważne jest, aby osoby z problemami nerkowymi konsultowały się z lekarzem w sprawie odpowiednich zaleceń dietetycznych.
Kawa ma złożony wpływ na zdrowie, zwłaszcza jeśli chodzi o choroby nerek.
- Kawa a ciśnienie krwi: Spożycie kawy może rzeczywiście prowadzić do wzrostu ciśnienia krwi, co może być problematyczne dla osób z nadciśnieniem, a także dla tych z przewlekłą chorobą nerek, ponieważ wysokie ciśnienie krwi jest głównym czynnikiem ryzyka dla ich zdrowia nerek. Dobrym pomysłem jest kontrolowanie ilości wypijanej kawy. Szczególnie osoby mające problemy z kontrolą ciśnienia krwi powinny pić mniej niż trzy filiżanki dziennie. Uważa się, że jest to pokarm o niskiej zawartości potasu. Jednak wiele osób pije więcej niż jedną filiżankę kawy dziennie. Trzy do czterech filiżanek kawy dziennie uważa się za bogate w potas i może podnieść jego poziom. Dodanie śmietanki lub mleka może jeszcze bardziej podnieść zawartość potasu w kawie.
- Kawa a cukrzyca: Badania sugerują, że kawa może wpływać na poziom cukru we krwi, co jest szczególnie istotne dla osób z cukrzycą, która jest jedną z głównych przyczyn przewlekłej choroby nerek.
- Kawa może obniżać wrażliwość na insulinę i wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi. Cukrzyca jest główną przyczyną PChN na całym świecie. Źle kontrolowany poziom cukru we krwi przyczynia się do uszkodzenia nerek na skutek szeregu różnych mechanizmów, dlatego dla osób chorych na cukrzycę dobra kontrola poziomu cukru we krwi jest niezwykle ważna,
- Wpływ kawy na gospodarkę mineralną: Kawa może również wpływać na gospodarkę mineralną organizmu, co może mieć konsekwencje dla osób z przewlekłą chorobą nerek. Na przykład, kofeina może zwiększać wydalanie wapnia z organizmu, co może być problematyczne dla zdrowia kości.
- Kawa również negatywnie wpływa na wchłanianie żelaza przez organizm. Osoby z przewlekłą chorobą nerek są już w grupie zwiększonego ryzyka niedoboru żelaza i anemii, dlatego niezwykle ważne jest utrzymanie odpowiedniego poziomu żelaza.
- Kawa również wyczerpuje magnez; magnez jest kluczowym minerałem, który pomaga w produkcji energii, a także odgrywa kluczową rolę w ponad 300 reakcjach enzymatycznych w organizmie. Niski poziom magnezu u osób z PChN wiąże się z szybszym spadkiem eGFR.
- Kawa aktywuje reakcję stresową organizmu
Kofeina aktywuje reakcję stresową organizmu, powodując wzrost produkcji kortyzolu i adrenaliny. Podwyższony poziom hormonów stresu,ma szeroko rozpowszechniony negatywny wpływ na nasz organizm. Podwyższa ciśnienie krwi, podnosi poziom cukru we krwi, tłumi nasz układ odpornościowy, zwiększa stany zapalne i uszkodzenia oksydacyjne oraz zmienia skład krwi, czyniąc ją bardziej podatną na krzepnięcie, a wszystko to ma związek z rozwojem i postępem choroby nerek.
Ale co z przeciwutleniaczami w kawie?
Co do przeciwutleniaczy w kawie, istnieją sprzeczne informacje na temat korzyści i szkód wynikających z ich spożycia. Z jednej strony, kawa zawiera przeciwutleniacze, które mogą przyczynić się do neutralizacji wolnych rodników, ale z drugiej strony, inne substancje chemiczne w kawie mogą mieć negatywny wpływ na zdrowie. Otrzymywanie przeciwutleniaczy z różnorodnych źródeł, takich jak owoce i warzywa, jest zazwyczaj zalecane ze względu na dodatkowe korzyści dla zdrowia.
Podsumowanie
Tak, osoby z chorobą nerek mogą pić kawę, ale z umiarem i pod nadzorem lekarza. Kawa może wpływać na ciśnienie krwi i metabolizm, co może mieć znaczenie dla osób z problemami nerkowymi. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić ograniczenie spożycia kofeiny, dlatego ważne jest skonsultowanie się, aby uzyskać spersonalizowane porady. Dodatkowo, osoby z chorobą nerek powinny być świadome zawartości potasu w napojach kawowych, ponieważ nadmiar potasu może być szkodliwy dla zdrowia nerek.
Życie z chorobą nerek oznacza konieczność dostosowania się do tego, co i ile jesz i pijesz. Na szczęście choroba nerek nie oznacza, że musisz rezygnować z kawy, jeśli lubisz ją pić. Ogólnie rzecz biorąc, kawę można pić z umiarem oraz przy ograniczeniu śmietanki i cukru. Najlepiej pić kawę czarną. Jeśli leczysz inne choroby przewlekłe, takie jak wysokie ciśnienie krwi lub cukrzyca, porozmawiaj ze swoim lekarzem i dietetykiem nefrologicznym o potencjalnym wpływie kawy na Twoje zdrowie.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33888780/
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32958376/
https://www.ahajournals.org/doi/full/10.1161/01.HYP.36.1.137
utworzone przez doktorbarbara | sty 22, 2024 | artykuł edukacyjny
Choroba Nerek i Aloes
Aloes od dawna zapewnia niezliczone korzyści zdrowotne i jest jednym z najczęściej stosowanych środków ziołowych na całym świecie. Istnieje ponad 400 gatunków aloesu, ale najpopularniejszym i powszechnie stosowanym gatunkiem jest powszechnie określany jako Aloe vera.
Aloes od dawna jest stosowany miejscowo, a ostatnio zyskał popularność jako składnik napojów, takich jak sok z aloesu czy woda aloesowa. Przypisuje się tym produktom szereg korzyści zdrowotnych, takich jak poprawa trawienia, utrata wagi, obniżenie poziomu glukozy we krwi, poprawa stanu skóry i wzmocnienie odporności. Niemniej jednak, mimo tych twierdzeń, brakuje wystarczających naukowych dowodów potwierdzających te korzyści.
W przypadku osób z przewlekłą chorobą nerek PChN spożywanie produktów z aloesu może być problematyczne. Związane jest to z możliwością zakłócenia równowagi elektrolitowej oraz interakcjami z przyjmowanymi lekami. Nie zaleca się spożywania aloesu, zwłaszcza lateksu, osobom przyjmującym leki na cukrzycę, choroby serca lub nerek, ponieważ może to pogorszyć potencjalne powikłania. Lateks aloesowy, znajdujący się w zewnętrznej skórce liści, może działać szkodliwie na nerki i może prowadzić do poważnej choroby nerek.
Dodatkowo trudno określić dokładną zawartość składników aktywnych w produktach z aloesu.
Badania wykazały, że aloes może wywoływać efekty przeczyszczające, wpływać na rozrzedzenie krwi, obniżać poziom cukru we krwi. Te efekty zostały zaobserwowane u osób bez PChN, a ryzyko może być większe dla tych z chorobą nerek. Nauka nie dostarcza jednoznacznych dowodów na korzyści zdrowotne aloesu, zwłaszcza w kontekście PChN.
Warto zauważyć, że lateks aloesowy, dawniej używany jako bez recepty środek przeczyszczający, nie jest już rekomendowany przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków ze względu na brak danych potwierdzających jego bezpieczeństwo.
Podsumowując, niepewność co do składu produktów z aloesu oraz potencjalne ryzyko interakcji z lekami sprawiają, że aloes jest niezalecanym suplementem doustnym dla osób z przewlekłą chorobą nerek. Przed rozpoczęciem stosowania jakichkolwiek produktów medycyny alternatywnej, zawsze zaleca się skonsultowanie się z zespołem medycznym, zwłaszcza w przypadku osób z PChN, dla których stosowanie aloesu może być związane z poważnym ryzykiem.
Żródła;
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6349368/
Aloe vera: A review of toxicity and adverse clinical effects
Aloes : przegląd toksyczności i niepożądanych skutków klinicznych